Цянькі
пераклаў Віталь Воранаў

Хочацца сказаць
Досыць сумаваць,
Ды повад будзе зноў
Для пустых размоў.

Шлях той напрасткі
Да стомы і нуды,
Паглыбленьне ў пустату
Гадзіну шэрую.

Так з ночы ў дзень
Я зноў брыду быццам цень,
Прашу цябе -
Не губі мяне.

Дарога зноў
Пайшла не ў той бок,
Але ж іду
Ў далечыню далей.

За крокам крок
Па сьцежцы да зор
Да цябе...
Вакол усё быццам як у сьне.

Ды ён не мой
Таму я працягну свой ход
Да цябе...
Па вечнасьці расе.

Блаславі мяне.

Ой, ты ж конік мой
Услед iдзi за мной
Рана нам галопам
Разганяць трывогу.

Так з ночы ў дзень
Я зноў брыду быццам цень,
Прашу цябе -
Не губі мяне.

Дарога зноў
Пайшла не ў той бок,
Але ж іду
Ў далечыню далей.

Блаславі мяне.